illustration talk

"Gus and His Gang"
25 January 2009

Το νέο album του Γάλλου δημιουργού Cristophe Blain ο οποίος «ανήκει» στη νεα Γαλλική σκηνή κόμικ παρέα με τους: Lewis Trondheim, Joann Sfar, David B., Christophe Gaultier, κ.α...
Το "GUS" αφηγείται τις περιπέτειες του ομώνυμου ήρωα και της συμμορίας του στην αμερικάνικη δύση (Far West). Ο Gus και η παρέα του είναι ληστές τραπεζών και παράλληλα με τις παράνομες δραστηριότητές τους παρακολουθούμε και τις ερωτικές τους περιπέτειες που μάλλον είναι η κινητήριος δύναμη των ιστοριών που εξιστορεί ο Blain . Γενικά σε όλες του τις δουλειές οι σχέσεις των δύο φύλλων είναι ο κεντρικός άξονας γύρω από τις οποίες στήνει τις ιστορίες του.. είτε είναι ιστορία με πειρατές, είτε η ιστορία ενός σκύλου (Socrates) που ακολουθεί τον Ηρακλή στις περιπέτειές του.
H ιστορία είναι μία μίξη slapstick κωμωδίας και ρομάντζου, οι επιρροές/αναφορές του Blain (για το συγκεκριμένο album/θέμα): Steve McQueen, Woody Allen, Clint Eastwood και François Truffaut.
Το σχέδιο του Βlain είναι «απλό» σε γραμμή και στήσιμο, επικεντρώνεται περισσότερο στους χαρακτήρες, είναι γεμάτο ενέργεια και με ωραία κίνηση, τα χρώματα του ζωντανά και πλακάτα.
H αμερικάνικη έκδοση από την First Second περιλαμβάνει τις 2 γαλλικές εκδόσεις που εκδόθηκαν με τους τίτλους: "Nathalie"(01/2007) και "Beau bandit" (01/2008).

Κατά την γνώμη μου, ένα μειονέκτημα της συγκεκριμένης έκδοσης είνα το μικρό της μέγεθος σε διαστάσεις 15x21 cm, (164 σελίδες).

Άλλα albums του Βlain:

THE SPEED ABATER (βραβείο καλύτερου album στη Αngouleme) κυκλοφορεί και σε ελληνική έκδοση..

ISAAC THE PIRATE, Vol.1 & 2 (περιμένουμε και το 3ο) κυκλοφορεί και σε αγγλική έκδοση

Socrates, κ.α

Περισσότερα...

Posted byStilos at 12:09 PM 1 comments

Labels: Κόμικς

Ζωντανοί Νεκροί
11 December 2008

Σιχαίνομαι τις ιστορίες με τα zombies. Ναι, ΟΚ δε λέω, το επιτραπέζιο παιχνίδι που μου κάναν δώρο έχει πλάκα, με την έννοια ότι έχει χαβαλέ να είναι ο άλλος δυο τετραγωνάκια από το ελικόπτερο και να σου σκάει η κάρτα που σου δίνει τη δυνατότητα να τοποθετήσεις καμμιά δεκαριά zombi-α όπου θες. Αλλά μέχρι εκεί.

Θα μπορούσε να λέγεται RATS και να σκοτώνεις αρούρια. Το ίδιο μου κάνει. Για μένα πάντα η λέξη zombies κολλητά στη λέξη ταινία ή comic δήλωνε μόνο την αφορμή για τον σκηνοθέτη ή τον σεναριογράφο να βγάλει τα απωθημένα του για δύο πράγματα, βασικά ένα. Την πασαλειμένη με τοματόζουμο ξανθιά bimbo που ουρλιάζει, λίγο πριν της ξεσκίσουν ότι έχει απομείνει από το ήδη μισοσκισμένο μπλουζάκι, πυζάμα, μπικίνι, άθλιοι κομπάρσοι βαμμένοι μωβ-πρασινί. Γύρνα μια τσόντα ρε αδερφέ. Κι αν γουστάρεις κι αιματάκια, ε, καλά, κάτι μπορείς να κάνεις με τους 'ρώσους που κατεβαίνουν'. Από γούστα, κολοκυθόπιττα.

Εξαίρεση αποτέλεσε μόνο, υπογραμμίζω το 'μόνο', η εξαιρετική κατ' εμέ, παρωδία SHAUN OF THE DEAD. Τα ρέστα μου. Αλλά αυτό δεν πιάνεται, σωστά; Ώσπου ο καλός φίλος και συν-συγγραφεύς του παρόντος παντελώς αγνώστου blog, με έπρηξε σε ανύποπτο χρόνο να διαβάσω το THE WALKING DEAD.

Ασφαλώς αντιλαμβάνεται κανείς και από την παραπάνω εισαγωγή, ότι μου πήρε λίγο χρόνο να συνέλθω από τα γέλια, αλλά η αλήθεια είναι οτι ακόμα και σήμερα δεν έχω καταφέρει να συνέλθω από τα συναισθήματα αγάπης-μίσους που μου προκαλεί το συγκεκριμένο comic. Γιατί, ναι, τελικά του έκανα τη χάρη και διάβασα τα πρώτα τεύχη. Και όχι μόνο 'κόλλησα' αλλά έψαξα και βρήκα τις hardcover εκδόσεις να αγοράσω. Και ναι, τον μπάσταρδο που το γράφει τον σιχαίνομαι γιατί κάθε φορά που γυρίζω σελίδα δεν ξέρω ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει.
Είναι ομολογώ το μόνο comic που με αναγκάζει, στα 20 + χρόνια που διαβάζω comics, να γυρίζω τις σελίδες για να σιγουρευτώ οτι ο Rick ή ο Carl είναι ζωντανοί και αν θα τη γλυτώσουνε, αν ο Κυβερνήτης ζεί και πότε επιτέλους θα το ξεπστρέψουνε το καθίκι, τι γίνεται με το μωρό, πως θα ξεφύγουν από τα zombies, ποιοι είναι τελικά οι Ζωντανοί Νεκροί, ποιος θα πηδηχθεί με ποιον ( ο τρόμος κάνει θαύματα στη limbido).
Με κινηματογραφική αφήγηση και στήσιμο, με κλειστοφοβική σχεδίαση όπου απαιτείται (ψάξτε σε σκοτεινά δωμάτια με φακό για να καταλάβετε), με εξαιρετική ανάπτυξη χαρακτήρων, τόσο που κάνει την απώλεια τους ένα εκνευριστικό παιχνίδι γάτας - ποντικού (με εσάς να είστε το ποντίκι). Τα zombies είναι πάντα εκεί, παρόντα αλλά συνάμα και απόντα. Η αίσθηση του φυσιολογικού διατηρείται φευγαλέα όπως τα δευτερόλεπτα που συνοδεύουν το ξύπνημα από ένα βαθύ ύπνο, όπου για μια στιγμή όλα είναι μετέωρα πριν κοιτάξεις έξω στο φράκτη και τους δεις να περιφέρονται. Μονίμως υπάρχει η αίσθηση του εφήμερου. Εφήμερη ανάπαυλα, ξεκούραση, ύπνος, παιχνίδι για τα παιδιά. Εφήμερη ευτυχία στις λεπτομέρειες. Εφήμεροι χαρακτήρες, βορά στα zombies και στην παράνοια του πιο αυθεντικού κακού που έχετε δει τελευταία σε comics ή ταινίες. Και το κύμα σκάει πελώριο κια παρασέρνει τα πάντα. Ζωές, ανθρώπους, σχέσεις, την πίστη οτι τελικά ίσως τα καταφέρουν. Τα σημάδια όμως είναι πάντα εκεί. Η θάλασσα τραβιέται συνέχεια και μαζεύει ενέργεια. Και την εκλύει με τον πιο όμορφα δοσμένο σε άσπρο και μαύρο splatter τρόπο που έχετε δει.
Κι άσε κάποιους να στέλνουν e-mails στο μηνιαίο comic να παραπονιούνται οτι θα το σταματήσουν γιατί φτάνει λέει στα όρια του αποτρόπαιου σαδισμού. ΟΚ, γυρίστε στις bimbo. Γιατί εδώ υπάρχουν μόνο κομμένα άκρα, έντερα, λαιμοί κομμένοι, νεκρά μωρά και φαγωμένες σάρκες. Και σφαίρες, όσες έχουν απομείνει. Κι ένα katana. Και το υπέροχο είναι οτι συμβαίνουν σε χαρακτήρες που πρόλαβες να γνωρίσεις και να αγαπήσεις. Και είναι υπέροχο γιατί σου ενισχύει αυτή την αίσθηση του εφήμερου και της εκτίμησης των στιγμών που έζησες μαζί τους σε έναν επικίνδυνα επικίνδυνο κόσμο, όπου και το κατούρημα στα δέντρα δεν ξέρεις που θα σε βρεί (πιθανόν σε διαφορετικά μέρη με το πουλί σου, αυτό θα καταλήξει στο στόμα ενός zombie). Αλλά δεν παύεις να σιχαίνεσαι τον τύπο που το γράφει. Για την εξαιρετική δουλειά που κάνει. Πότε βγαίνει ο 5ος τόμος, gmt?

Περισσότερα...

Posted byarxo at 11:52 PM 1 comments

Labels: κομικς

B.P.R.D. 1946
26 November 2008

Παρέλαβα (και διάβασα απνευστί) το νέο TPB της σειράς B.P.R.D. από το amazon σήμερα, με τίτλο 1946. Μία καταπληκτική ιστορία που ρίχνει περισσότερο φως στην προέλευση και το παρελθόν του Γραφείου, σε σενάριο των Mike Mignola και Joshua Dysart, και σχέδιο του πολύ καλού Paul Azaceta.

Πρόκειται για ένα flash back που λαμβάνει χώρα αμέσως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο καθηγητής Bruttenholm είναι στη Γερμανία με τον στρατό και ερευνά την περιοχή μετά την πτώση ναζιστικού καθεστώτος.

Καταλήγει να συνεργαστεί με την αντίστοιχη ρώσικη ομάδα έρυνας που καθοδηγείται από ένα παράξενο 10χρονο κορίτσι με το όνομα Varvara. Μαζί θα αποκαλύψουν ένα ναζιστικό project που ονομάζεται Project Vampir Sturm και τελικά θα καταφέρουν να δώσουν ένα τέλος σε αυτό.

Μεγάλη τέχνη καθοδηγούμενη από τον δημιουργό του Hellboy, κι ελπίζω να συνεχίσουν να εξερευνούν το παρελθόν του Γραφείου και των μελών του με τέτοιες ιστορίες ταξίδια στον χρόνο.

Περισσότερα...

Posted byvaggelis at 10:08 PM 0 comments

Labels: κομικς

Ivan (Yakovlevich) Bilibin
25 November 2008

Ο Ivan Yakovlevich Bilibin (1876 - 1942) ήταν ένας από τους πλέον σημαντικούς εικονογράφους και σκηνογράφους των αρχών του 20ού αιώνα, ενώ σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του, εμπνεύστηκε ιδιαίτερα από τη σλαβική λαϊκή τέχνη.

Γεννήθηκε σε ένα προάστιο της Αγίας Πετρούπολης. Σπούδασε νομικά στην αρχή και στη συνέχεια μαθήτευσε στην τέχνη υπό του Ilya Repin και συνέχισε τις σπουδές του στο Μόναχο.

Απέκτησε τη φήμη του, το 1899, όταν κυκλοφόρησαν οι καινοτόμες εικονογραφήσεις του για ρωσικά παραμύθια. Στα 1902-1904 ο Bilibin ταξίδεψε στο Ρώσικο Βορρά, όπου γοητεύτηκε με την παλιά ξύλινη ρωσική αρχιτεκτονική και λαϊκή τέχνη και εξέδωσε τα συμπεράσματά του στη μονογραφία "Λαογραφική Τέχνη του ρωσικού Βορρά" το 1904.

Η Οκτωβριανή Επανάσταση, ωστόσο, αποδείχθηκε ξένη προς αυτόν. Μετά από σύντομη παραμονή στο Κάιρο και την Αλεξάνδρεια, εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1925. Εκεί ανέλαβε τη διακόσμηση ιδιωτικών αρχοντικών και ορθόδοξων εκκλησιών, καθώς και τη δημιουργία σκηνικών θεατρικών παραστάσεων.

Νοσταλγώντας την πατρίδα του, επιστρέφει στη Σοβιετική Ρωσία το 1936, και θα διδάσκει στη Σοβιετική Ακαδημία Τεχνών μέχρι το 1941. Πέθανε κατά την Πολιορκία του Λένινγκραντ στις 7 Φεβρουαρίου 1942.

Περισσότερα...

Posted byvaggelis at 9:08 PM 1 comments

Labels: εικονογραφηση

Sergio Toppi
22 November 2008

Ο Sergio Toppi (γεννήθηκε το 1932 στο Μιλάνο, Ιταλία) είναι μάλλον ο πιο παραγνωρισμένος σχεδιαστής κόμικς και εικονογράφος της γενιάς του (που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τoυς Hugo Pratt, Dino Battaglia και Guido Crepax).
Σχεδόν 45 χρόνια καριέρας, εικονογράφηση ρεαλιστική με ιδιαίτερο ύφος που κολλάει στο μυαλό, ιστορίες που μπλέκουν τα όρια της πραγματικότητας, και παρ' όλα αυτά είναι ελάχιστα γνωστός έξω από την πατρίδα του, με εξαίρεση κάποια άλμπουμ που κυκλοφόρησαν στην Γαλλία.
Στην Ελλάδα ολιγοσέλιδες ιστορίες του κυκλοφόρησαν από το περιοδικό βαβέλ, ενώ καταπληκτικό δείγμα της δουλειάς του που μπορεί κάποιος να βρει, αποτελεί η τράπουλα Ταρώ "Tarot of the Origins" με θέμα τον προϊστορικό άνθρωπο από τις εκδόσεις "Lo Scarabeo".

Λίγο περισσότερα: wikipedia και εκδόσεις mosquito